هوزان محمود

چرا من در انتخابات ساختگی عراق شرکت نمی کنم!

رشد روزافزون افکار ضد" آزادی زن" درميان متعصبينٍ تحت حمايت آمريکا

• اگر زنان عراقی در انتخابات روز يکشنبه شرکت نمايند، در ليست کانديداها چه کسانی وجود دارند که اين زنان بتوانند به آنان رای دهند؟ حقوق زنان بوسيله بيشتر کسانيکه در دسته جات و ليست های کانديداتوری انتخابات روز يکشنبه 30 ژانويه قرار گرفته اند، مورد چشم پوشی و بی اعتنايی شديد قرار گرفته است. بنظر می آيد که دولت آمريکا هم شديدا از اينکه عراق توسط گروههای مرتجع اسلامی و نخبگان قوم پرست قبائل اداره شود، خشنود و راضی است

هوژان محمود- گاردين - برگردان الميرا مرادی

Elmira2211@yahoo.ca

شنبه ١٠ بهمن ١٣٨٣ – ٢۹ ژانويه ٢٠٠۵
اشاره مترجم: انتخابات قريب الوقوع عراق از حمايت طيف وسيعی از گروههای اسلامی شيعی و برخی قبائل عراقی برخوردار است. حمايت شديد آمريکا در پشتيبانی از اين انتخابات همراهی طيفی از حکومت هايی نظير جمهوری اسلامی ايران تا برخی دولت های اروپائی را نيز دارا بوده است. اقدامات شگفت انگيز ايران جهت برگزاری انتخابات در ميان عراقی های مقيم ايران، شهادت برهمکاری بی نظير جمهوری اسلامی ايران با آمريکا بر سر مسئله عراق و اداره آينده اين کشور تحت حکومتی مذهبی با اکثريت شيعه مذهبان دارد.
از طرفی ديگر روز گذشته جرج بوش در مصاحبه با نيويورک تايمز اعلام نمود که در صورت درخواست دولت جديد عراق ، در عراق باقی خواهد ماند. اين تمامی آن اصرار دولت آمريکا در برگزاری انتخاباتی است که طی آن می خواهد دولت و حکومتی دست نشانده را جهت ابقای قوای نظامی خود در عراق، رسما مشروعيت بخشد.
از اينروست که جناياتی که به دروغ به اسم " مقاومت مردم عراق" از طرف برخی گروههای اسلامی در عراق صورت می گيرد ، بهيچوجه مورد پيگرد قوای اشغالگر قرار نمی گيرد. اين گروهها بر اساس شهادت بسياری (از جمله رابرت فيسک و نائومی کلاين) از حمايت دستگاههای جاسوسی آمريکائی و اسرائيلی برخوردار هستند و هيچ ارتباطی با مقاومت واقعی مردم عراق در مقابل اشغالگران ندارند.

من يک زن عراقی هستم و انتخابات روز يکشنبه 30 ژانويه عراق را تحريم می کنم. زنانی که در اين انتخابات رای خواهند داد، در واقع رای خود را برای برده گی خود در آينده صادر می نمايند. مطمئنا زنانی که شرکت در اين انتخابات را حمايت می کنند، ادعا خواهند کرد که" بالاخره بعد از سالها حکومت استبدادی اين حداقل يک شکلی از دمکراسی و گرچه ناقص آن است، اما و معهذا دمکراسی است."

اما در واقعيت امر اين انتخابات برای زنان عراقی تنها يک شوخی بی رحمانه و ظالمانه است. در ميان امواج بمب گذاری های انتحاري، آدم ربائی ها و تجاوزات نظامی که تحت رهبری اشغالگران آمريکائی در بيست ماه گذشته(از زمانيکه صدام سقوط کرده است) صورت گرفته ، گزارشات رسمی بسيار کمی از پديده وحشيانه زجر و شکنجه و آزار زنان عراقی که در حال افزايش است، داده می شود. زنان قربانيان جديد گروههای اسلامی هستند، اسلامی هايی که تلاش دارند قوانين بربريت قرون وسطائی را در غالب يک حرکت سياسی پايه گذاری کنند که در آن کمترين حقوق برای زنان در نظر گرفته شود.

زنان عراقی که ساليان دراز از حقوق بيشتری نسبت به زنان ديگر در خاورميانه برخوردار بوده اند، هم اکنون می روند تا تمامی آن آزادی های پايه ای و اوليه را هم از دست بدهند. حق انتخاب لباس و تن پوش، حق انتخاب کسی که مايل به ازدواج با او هستند از آن جمله هستند. البته که زنان در تحت حکومت صدام صدمه می ديدند، من خود در زمان رژيم ظالمانه صدام مجبور به فرار از عراق شدم. من شخصا شاهد بی رحمی های رژيم صدام بودم، اما مطيع سازی و به انقياد درآوردن زنان هرگز يکی از اهداف حزب بعث عراق و رژيم صدام نبوده است. چيزی که ما هم اکنون شاهد آن هستيم عميقا نگران کننده است: از طرفی وجود نيروهای خارجی اشغالگر که فحاش و درنده خوست و از همه چيز نفرت دارد ، و از سوی ديگر گروههای مسلح و مرتجع اسلامی که تلاش دارند عراق را به دوران جديد تاريکی ها وارد نمايند.

روزانه اعلاميه های سياسي- مذهبی در اطراف کشور پراکنده می شود که درآن به زنان در مورد داشتن حجاب و چادر ، آرايش کردنشان و يا هم صحبتی و محشور شدن با مردان هشدار می دهند و تهديد می کنند. بسياری از زنان دانشجو دانشگاهها برای حفظ امنيت خود در مقابل گروههای اسلامي، از ادامه تحصيل در دانشگاهها صرفنظر کرده اند.

معيارها و ضوابط جديد که هم اکنون از لوله تفنگ اسلامی های متعصب و بنيادگرا بيرون می آيد، زنان را نه تنها به نمايندگی از سوی خانواده و قبيله بلکه از طرف امت، بعنوان ظرفی که می بايستی حاوی عزت ، ناموس و شرف و شرمساری تلقی شود، می بيند. ربايندگان کن بينگلی سرسختانه بر اين اصرار داشتند که جهت نجات " شرف و ناموس" عراقی ها ، زنان عراقی زندانی آزاد شوند. از چه زمانی گروههای اسلامی ، آنانی که آدم ربايی می کنند و شکنجه و به قتل می رسانند، حافظ منافع زنان شده اند؟

قضييه آناهيد را بياد آوريم، واقعه ای که در همين نزديکی بغداد اتفاق افتاد. در ابتدا او را به درختی آويزان نمودند، و اولين تير را هم پدر او که اتفاقا وکيلی است، به او شليک نمود و پس از ان هر يک از اعضای قبيله به او تيری شليک کردند. بعد جسد او را به قطعات کوچک تکه و پاره کردند. اين برای پاک کردن لکه ننگ از
" عزت و ناموس قبيله" ، در مورد زنی است که تنها می خواسته است با مردی که دوست داشته، ازدواج نمايد. اين اتفاق در اواخر سال 2003 ، يعنی چند ماه پس از به اصطلاح " آزادي" عراق و تحت حمايت ارتش اشغالگر آمريکا رخ داده است.

در شش ماه گذشته حداقل هشت زن فقط در موصل کشته شده اند، همگی توسط گروههای اسلامی که خواهان محدود کردن استقلال زنان هستند، بقتل رسيده اند. در ميان زنان کشته شده، يک پروفسور و استاد دانشگاه از دانشکده حقوق وجود داشت که ابتدا به او شليک کردند وسپس سر او را بريدند. ديگری زن دامپزشگی بود که در راه رفتن به سر کار خود کشته شد و هم چنين خانم دکتر داروسازی که در بيمارستان ال خانساه کار می کرده است، دم درب ورودی خانه اش مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.

در واقع تمامی اين جنايت جديد و نوظهور در تاريخ عراق عليه زنان، نه تنها تحت استيلای اشغالگران آمريکايی اتفاق می افتد، اشغالگرانی که اين جنايتکاران را افسار گسيخته کرده و رها کرده اند تا اين جنايات را انجام دهند، بلکه خود اين اشغالگران نيز به شيوه های ديگر بر جنايات عليه زنان در جامعه عراق افزوده اند. زنان عراقی بوسيله سربازان آمريکائی در زندان ابوغريب و زندانهای ديگر شکنجه شده اند. صحبت و بحث عمومی پيرامون آزار و تجاوز به زنان عراقی در جامعه کنونی عراق بشدت جزء" محرمات" و" منع شده" است، بنابراين زنانی که بدين شکل مورد تجاوز قرار می گيرند، مطمئنا هيچ فرد و يا ارگانی را ندارند که بخواهند با مراجعه به انان موضوع را مورد پيگرد قرار دهند.

مسال کاظم يکی از معدود زنانی است که توانسته است علنا از شيوه برخورد اشغالگران، زمانيکه اسير دست آنها بوده است، سخن براند. در ماه فوريه گذشته يک هليکوپتر آمريکايی بر پشت بام خانه او می نشيند، او را دستگير کرده و در حاليکه سرپوش و کلاه معروف را بر سر او گذارده و دستبند می زنند او را به زندان ابوغريب منتقل می کنند. به او اتهام داشتن شغل پليس مخفی دستگاه بعثی را زده بودند. ابتدا او را وادار
می سازند که بر روی سنگهای تيز و برنده بدود و بعد در حاليکه او را محکم بسته و آويزان کرده اند، در معرض شنيدن صدای فرياد و استغاثه مردی قرار می دهند که فرياد می زده است که " به عزت و ناموس من دست درازی نکنيد" ، مردی که همسرش در مقابل چشمان او مورد تجاوز سربازان آمريکائی قرار گرفته بود.

زمانيکه نيروهای ائتلاف جنگ در ماه جون گذشته، قدرت را ظاهرا به حکومت انتقالی موقت اياد علاوی سپردند، آنها آنچنانکه سازمان عفو بين الملل استدلال کرده است، می بايستی همزمان تمامی زندانيان را هم به دولت واگذار کنند. برعکس قوای اشغالگر ائتلاف پس از آن تاريخ، بطور غير قانونی بيش از 2000 نفر را بدون اتهام بازدداشت کرده است. تعدادی از اين بازدادشتی ها احتمالا زنان هستند اما بطور واقع آنان هزاران همسر، مادر، خواهر و ساير اعضای خانواده هستند که توسط قوای اشغالگر به جهت دستگيری مردان خانواده ، مورد رنج و فلاکت و ظلم و تجاوز قرار گرفته اند.

ما می دانيم که زنان بسياری بيرون از زندانها توسط سربازان آمريکائی مورد تجاوز قرار گرفته اند، زنانی که بهيچوجه علاقه ای ندارند که در اين مورد صحبت نمايند، زيرا به محض آشکار شدن اين تجاوزات ، بوسيله خانواده های خود کشته می شوند ( جالب است که سرباز آمريکائی با دانستن اين حقيقت که زن عراقی دهان باز نمی کند، زنان بيشتری را روز به روز مورد تجاوز قرار می دهند- م).
يکی از همکاران من در عراق زنی بنام لقا را مورد مشاوره و معالجه قرار می داد. لقا که سابقا يک زن سرباز بوده است، در نوامبر سال 2003 مورد تجاوز يک سرباز آمريکائی قرار می گيرد. حقيقت تلخ و ظالمانه اين است که اگر او به خانه باز گردد، مردان خانواده احتمالا او را برای پاک کردن لکه ننگ و حفظ " شرف و ناموس" خانواده خواهند کشت.( بر اساس گزارش خبرنگار ديگری عمده اين زنان از آن ببعد به فحشا کشانيده می شوند- م)

اگر زنان عراقی در انتخابات روز يکشنبه شرکت نمايند، چه کسانی آنجا در ليست کانديداها هستند که اين زنان بتوانند به آنان رای دهند؟ حقوق زنان بوسيله بيشتر کسانيکه در دسته جات و ليست های کانديداتوری انتخابات روز يکشنبه 30 ژانويه قرار گرفته اند، مورد چشم پوشی و بی اعتنايی شديد قرار گرفته است. بنظر می آيد که دولت آمريکا هم شديدا از اينکه عراق توسط گروههای مرتجع اسلامی و نخبگان قوم پرست قبائل اداره شود، خشنود و راضی است.
اندک اميدی است که افشا گری ها و روشنگری ها بر عليه تجاوز به زنان و آدم ربائی بتواند چندان محلی از اعراب در جامعه پيدا نمايد. در ماه سپتامبر گذشته اعتراضی زنانه بدين شکل صورت گرفت که اپوزيسيون و اشغالگران آمريکايی را با هم يکی خوانده و خواهان خروج نيروهای ميليشيای اسلامی و فراخوان برای ايجاد " خيابان های امن" برای زنان می شود. جنبش اين گروه رهبری جديد زنان پيشرو و سکولار هم بر عليه حکومت موقت اياد علاوی و هم برعليه خشونت گروههای متعصب اسلامی است. کسانيکه ما را مورد حمايت و پشتيبانی قرار می دهند، می بايستی علنا اعلام کنند که انتخابات ساختگی و دروغين روز يکشنبه را تحريم و طرد می کنند و بدين ترتيب مبارزه حقيقی خود را برای يک " عراق آزاد" اعلام کنند.